ßugün yine yalnızım..yalnızlıkların bilemeyeceği kadar bir yalnızlık..
nefes alsam sesimi duyuyorum..nefes alamamaklar oluyor sesim…
nefeslerken bile, gözlerimde SEN varsın..
gözlerimin sokaklarındaki SEN…
çıkamıyorsun benden..gözlerimle soluduğum sesimden…
bilmeliydim küçük harflerle “ben” yazılmasını, ve “sen” yazılmasını…
UNUTMA…gözlerimdeki çıkmaz sokaklardasın..
sokaklar sesim..SEN ise, NEFESİM…
erhanca
0 Yanıt, “NEFESİMSİN”